over het werk aan een zeewering die voor zwakke schakel doorgaat.

‘Ook dit karwei ligt op schema. In april kunnen we hier weer aanschuiven. Vorstelijk…’

Het ligt kennelijk niet erg voor de hand, een reportage over het werk aan een zeewering die voor zwakke schakel doorgaat. Verslaggever en fotograaf zijn met enige bevreemding bekeken, zoals mensen soms doen als ze twijfelen of ze je goed verstaan hebben. Een enkeling durfde ronduit te schamperen. ‘Nou, lekker spannend.’ Inderdaad, dat was meteen duidelijk toen de plannen voor versterking van de zwakke schakels langs de West-Zeeuws-Vlaamse kust bekend werden. Er staan daar gekke dingen te gebeuren. Instanties en bestuurders die over de dijken waken, krijgen de zenuwen van klimaatverandering en zeespiegelrijzing. Ze haasten zich om de kustverdediging op orde te brengen en daarbij wordt geen middel geschuwd. Met zwaar materieel gooien ze er miljoenen kubieke meters zand tegenaan. Dat zet op veel plaatsen het vertrouwde beeld van de kust danig op zijn kop. Onherkenbare duinen, verdwenen paalhoofden, verhuisde strandpaviljoens, ontredderde mensen, houd daar maar rekening mee.