cover2010

De geitenwollensokken voorbij

Zelf word ik er steeds beter in om op een goede manier steeds minder te doen…’

Een luidruchtige zwerm vogels kleeft achter de oogstmachine. Met hun scherpe snavels in de aanval duiken ze beurtelings naar de zwarte akker. ‘Een teken dat hier genoeg leven in de grond zit’, vindt Alex van Hootegem. Dat dit lang niet bij elke boer zo is, illustreert de 51-jarige akkerbouwer uit Kruiningen met een ervaring van een paar jaar geleden. ‘Een goede vriend, ook boer, is toen overleden. Om zijn vrouw te helpen, hebben wij alle ploeg- en zaaiwerk gedaan. Ik reed met de tractor eerst over zijn perceel en daarna over het mijne. Op zijn grond zat er niks achter de ploeg, bij mij zag het wit van de meeuwen.’

Al dat leven zit in de grond omdat Alex geen chemische middelen gebruikt. Hij behoort tot de nieuwe generatie biologische boeren en schakelde zo’n tien jaar geleden over van gangbare landbouw naar een biologische manier van werken. ‘Dat spuiten heb ik nooit leuk gevonden. Het is chemisch en het doodt dingen, dat kan nooit goed zijn.’

Elian van 't Westeinde